امروز كه قدم مي‌زدم، به مردم شهرم نگاه مي‌كردم كه هر كدوم سعي مي‌كنند تا آخرين لحظه فعاليت كنند تا هيچ كار نكرده‌اي براي سال بعد نداشته باشند. بيشتر مردم مشغول خريد هستند و نظافت. هر كدوم براي خودشونو دنيايي دارند. در حين اينكه به مردم شهرم نگاه مي‌كردم، ياد گذشته‌‌هاي خودم افتادم كه سال قبل و سالهاي قبل كجا بودم و چه برنامه‌هايي داشتم. يادم مياد فقط يك سال لحظه سال تحويل كنار خانواده نبودم. سال ۱۳۸۰ كه مهماندار قطار تهران - مشهد بودم. اون سال ۱۳ بار رفتم مشهد و زيارت امام رضا (ع). خيلي سال خوبي بود. لحظه تحويل سال همه مهماندارها رو توي رستوران قطار جمع كردم. سفره هفت سين نداشتيم. هر كي هر چي داشت كه با سين شروع مي‌شد گذاشت روي ميز. من هم كه سعيد بودم يكي از سين‌ها حساب شدم. ماهي و سبزه هم داشتيم. هر طور بود سفره‌مون جور شد. خيلي خوش گذشت و از بس كه خنديديم يادمون رفت كه بايد برگرديم سر كارمون.

روزهاي آخر سال دلم مي‌گيره. احساس مي‌كنم خيلي كار نكرده دارم و به خيلي از چيزهايي كه تو ذهنم بود نرسيدم، البته موفقيت‌ها رو فراموش نمي‌كنم. به كساني فكر مي‌كنم كه امسال كنارمون نيستند و اونايي كه شب عيدشون با شب‌هاي ديگه فرقي نداره. توي راه اين شعر فريدون مشيري رو زمزمه مي‌كردم كه:

بوي باران بوي سبزه بوي خاك
شاخه‌هاي شسته، باران خورده، پاك
آسمان آبي و ابر سپيد
برگهاي سبز بيد
عطر نرگس، رقص باد
نغمه شوق پرستوهاي شاد
خلوت گرم كبوترهاي مست
نرم نرمك ميرسد اينك بهار
خوش به حال روزگار
خوش به حال چشمه ها و دشت‌ها
خوش به حال لاله ها و سبزه‌ها
خوش به حال غنچه‌هاي نيمه باز
خوش به حال دختر ميخك كه ميخندد به ناز
خوش به حال جام لبريز از شراب
خوش به حال آفتاب
نرم نرمك ميرسد اينك بهار
خوش به حال روزگار
اي دل من گرچه در اين روزگار
جامه رنگين نمي‌پوشي به كام
باده رنگين نمي‌نوشي ز جام
نقل و سبزه در ميان سفره نيست
جامت از مي كه مي‌بايد تهي است
اي دريغ از تو اگر چون گل نرقصي با نسيم
اي دريغ از من اگر مستم نسازد آفتاب
اي دريغ از ما اگر كامي نگيريم از بهار
نرم نرمك ميرسد اينك بهار
خوش به حال روزگار
گر نكوبي شيشه غم را به سنگ
هفت رنگش مي‌شود هفتاد رنگ

نوروز، دل مشغولی ایرانیان

اسفند سال ۸۵ را شايد بتوان حساس‌ترين برهه سياست خارجي ايران دانست، چراكه نهادهاي بين‌المللي درباره نحوه برخورد با ايران درباره پرونده هسته‌اي تصميم مي‌گيرند. با اين وجود، فضاي كلي جامعه آرام است. مردم در روزهاي پاياني سال به كارهاي خود مي‌رسند. خريد شب عيد هم از كارهاي ايرانيان در آستانه نوروز است. اگر سري به مراكر خريد بزنيد، آنها را شلوغ‌تر از سالهاي گذشته مي‌يابيد. مردم در روزهاي پاياني سال به كارهاي روزمره خود مشغولند، بدون آنكه اخبار سياست خارجي را دنبال كنند و يا حتي از مفاد قطعنامه شوراي امنيت باخبر باشند. شايد بيشترين دعدعه ايراني‌ها در روزهاي پاياني سال، گراني كالاها و وسايل مورد نياز است. بحران مسكن هم به اين دغدغه دامن زده و بيشتر مردم به اين فكرند كه كرايه‌‌هاي خود را چگونه تامين كنند.

گزارش زير، تحليل خبرنگار روزنامه فايننشيال تايمز از روزهاي پاياني سال است:

" اگر چه پرونده هسته‌اي، ايران را به سوژه داغ محافل سياسی در چند روز گذشته بدل کرده است؛ اما روزنامه فايننشيال تايمز در گزارشی از تهران می نويسد که همه اين مسايل در خارج از مرزهای ايران تعريف دارد و ايرانی ها در آستانه سال نو، «بی‌خيال بحران جهانی و بی‌توجه به تحريم‌های بيشتر بين‌المللی»، سرگرم زندگی روزمره خود هستند.
روزنامه آمريکايی «فاننشيال تايمز» در گزارشی که روز جمعه  ۴اسفند از تهران منتشر شده، می‌نويسد: «ترافيک تهران در آستانه نوروز. سال نو ايرانی‌ها امسال خيلی زود از راه رسيد و اين نشان می‌دهد مردم چندان توجهی به آخرين مهلت سازمان ملل به ايران برای تعليق برنامه‌های اتمی ندارند.»
نوروز بنا به تقويم ميلادی، تا ۲۱ مارس خود را نشان نمی دهد، اما در مجموع، اين عيد  باستانی زمانی است که ايرانی ها لباس نو، به خصوص برای بچه‌هايشان می‌خرند، خانه‌هايشان را از سر تا پا تميز می‌کنند و لوازم لازم را برای جشن تهيه می‌کنند.
بهاره، زنی که به يکی از مراکز خريد در يكي از خيابان‌هاي مرکزی تهران آمده به خبرنگار فايننشيال تايمز می‌گويد: «چه کسی به مسائل اتمی اهميت می‌دهد؟ مردم به دنبال خريدند. من امروز به بازار اصلی رفتم و برای دخترم لباس خريدم، به نظرم بازار شلوغ تر از پارسال همين موقع بود.»
فروشندگان لباس، کفش و مبلمان تهران تاييد می کنند که فروششان خوب بوده اما فروشندگان ميوه، شيرينی و آجيل گفته اند که هنوز فروش نوروزی شان شروع نشده، چون مردم در آخرين لحظات اين مواد را تهيه می کنند.
در اين گزارش آمده است: تلويزيون دولتی ايران سعی دارد نگرانی‌ها را تسکين بدهد. محمود احمدی‌نژاد پيوسته می‌گويد که آمريکا و اسراييل جرات حمله به ايران را ندارند؛ حتی بعد از اينکه دومين ناو هواپيمابر آمريکايی با کليه نيروهای جنگی، اين هفته در آب‌های دريای عمان، در خط ساحلی جنوب شرقی ايران، پهلو گرفت. رهبر جمهوری اسلامی ايران نيز در ديدار با نمايندگان مجلس خبرگان گفت که هيچ وضعيت فوق‌العاده‌ای در کشور وجود ندارد چراکه دشمن ۲۸ سال است عليه ايران بسيج شده است.
در شمال تهران، آرش، فروشنده ۳۰ ساله‌ای که روسری‌های هندی و ايتاليايی می‌فروشد می‌گويد که مشتری‌هايش به مسائل بين‌المللی توجه خيلی کمی نشان می‌دهند و می‌افزايد: «آنها حواسشان به مد و کيفيت روسری‌ها هست اما کمتر درباره مسائل اتمی حرف می‌زنند. آنها حتی عمق مساله را زياد نمی‌فهمند و يا درک درستی از آن ندارند.»
دست‌اندرکاران صنعت توريسم هم از ثبت نام مردم برای مسافرت نوروزی به خارج از کشور گزارش می‌دهند.
در اين گزارش به نقل از عليرضا پهلوانی، راهنمای تور آمده است: «شايد تعداد کمی از مردم به اين مسائل توجه کنند. نمی‌توانم دليلش را توضيح بدهم اما شايد به اين خاطر است که آنها بعد از انقلاب، جنگ عراق و تحريم‌های ديگر، خيلی به اين بحران‌ها عادت کردند و احساس نمی‌کنند چيز بزرگتری دارد اتفاق می‌افتد.»
خبرنگار فايننشيال تاميز از قول پهلوانی نوشته است: «مردم ايران بعد از سپری کردن مقاطعی چون  انقلاب، جنگ عراق و تحريم های ديگر، به چنين بحران‌هايی عادت کردند و احساس نمی‌کنند چيز بزرگتری در حال وقوع است.»
اين راهنمای تور می‌افزايد: «ليوانی که پر شده، ديگر جای اضافه‌ای ندارد، شايد مردم احساس می‌کنند که عراق براي آمريکا انقدر دردسر درست کرده که ديگر نمی‌تواند ماجراجويی جديدی را شروع کند.»
وی در مصاحبه خود به خبری دور از انتظار اشاره می‌کند: «يکی از آژانس‌های معتبری که با تور ما کار می‌کند، تور آفريقای جنوبی گذاشته و استقبال مردم دو برابر آنچه بود که انتظارش را داشتيم.»
همزمان، ايرانی‌ها اين روزها با مشکل ديگری نيز دست و پنجه نرم می‌کنند: اقشار کم در آمد به افزايش قيمت‌ها توجه دارند.
شايسته، مادربزرگی ۵۲ ساله که همراه با دو نوه دوقلويش برای خريد به بازار رفته، می‌گويد که او اصلا فرصتی برای فکر کردن به تعطيلات نوروز يا حتی بحران اتمی ندارد: «من به اندازه کافی دل مشغولی دارم. فکر می‌کنم که اگر بعد از عيد کرايه خانه بالا رفت کجا برويم. من نمی‌توانم وقتی بچه‌هايم ازمن لباس نو می‌خواهند برايشان درباره انرژی اتمی سخنرانی کنم.»
مرتضی، راننده تاکسی ۴۳ ساله نيز عقيده دارد: «اگر آمريکا حمله کند، ما کاری از دست مان بر نمی‌آيد. به نظرم خوب است که دولت مردم را وحشت‌زده نمی‌کند.»
هر چند که غرب همواره وجود طرحی برای حمله به ايران را تکذيب کرده، اما بحران هسته‌ای ايران در سال‌های اخير، هر روز ابعاد پيچيده‌تری به خود گرفته و  مقام‌های ايرانی، در دو ماه اخير، حتی به قطعنامه شورای امنيت سازمان ملل هم توجهی نکردند؛ موضوعی که می‌تواند قطعنامه‌های ديگر و سخت‌گيری‌های تازه‌ای را برای ايران به دنبال داشته باشد."

قضاوت درباره درستي و نادرستي اين گزارش با شما.