چيكارت مي‌كنيم

امروز اتفاقی رادیو رو روشن کردم داشت یه تیکه از صحبت‌هاي عمومي احمدي‌نژاد رو پخش مي‌كرد:

"يه روز رييس دخانيات اومد پيش من. گفت بعضي‌ها دارن به من فشار ميارن كه چرا مي‌خواي به فلاني مجوز واردات سيگار بدي و نبايد مجوز بدي. گفت به من گفتند اگه اين كارو بكني إلت مي‌كنيم، بلِت مي‌كنيم، چيكارت مي‌كنيم."

البته برنامه راديو طنز نبود، يك برنامه كاملا جدي و اخبار بود! اما خب با اين لحن حرف زدن چه انتظاري هست كه ملت حرفهاي جدي رو باور كنند؟

...

نمي‌دونم ديگه بايد چيكار كنم. هر راهي رو كه ميرم تا به نتيجه دلخواهم برسم باز هم نمي‌رسم. اصلا دل و دماغ ندارم. اونقدر هم اعتماد به نفس دارم كه كم نيارم و مقاومت كنم تا به نتيجه برسم. اما تا كي؟ چرا بقيه مثل من نيستند؟ چرا من مثل بقيه نيستم و نمي‌تونم خودم رو بزنم به بي‌خيالي؟

با وجود اينكه شروع سال با مسافرت نجف و كربلا همزمان شد و خيلي هم خوش گذشت و سبك شدم، اما وقتي برگشتم ايران غم عالم انگار رو سرم هوار شد. انگار وقتي كسي از ايران دور ميشه تازه مي‌فهمه زندگي يعني چي. دوباره همون فكرها و مشكلات و ... وقتي برمي‌گردي شروع ميشه و هيچي بهتر نشده. اصلا فكر كنم اين يك هفته جزء عمرم حساب نشد.

دنبال يكي مي‌گردم كه باهاش مشورت كنم و راه حل نشونم بده.