ساندويچي كه خوردم

يه ساندويچ سوسيس خالي با سه رديف سس قرمز و يه شيشه ماءالشعير معمولي. چقدر شد؟ ۹۰ هزار تومن؟

- چرا؟ شوخي مي‌كني؟

- مگه قيمت ماءالشعير رو نديدي؟ ۵۰ هزار تومن. ساندويچت هم شد ۴۰ هزار تومن.

مونده بودم چي جوابش رو بدم. جا خورده بودم. تازه چشمم به تابلوي بالاي سرش افتاد كه قيمت‌ها رو نوشته بود. به خودم لعنت مي‌فرستادم كه مگه كور بودي قيمت‌ها رو نديدي؟ كاش مي‌رفتم ساندويچي بغلي. كلي مايه ميذاشت و قيمتش هم ارزون بود. گفتم الان ندارم بدم. يه نگاه انداخت و گفت هر وقت داشتي بيا حساب كن.

در حال افسوس خوردن بودم كه چرا نرفتم سانديچي بغلي كه از خواب بيدار شدم.

بعيد هم نيست كه توي اين مملكت صبح بيدار بشي ببيني قيمت‌ها ۱۰ برابر شده و تو بايد فقط با چشمهاي گرد و قلمبه شده به فروشنده خيره بشي.

دروغ

گزارش ديشب ۲۰:۳۰ از اهداي خون مديركل و معاون سازمان انتقال خون يزد تنها يك نمونه كوچيك از دروغ‌هاي بزرگ به مردم بود. هر چند كه اين مديركل امروز به سرعت بركنار شد، اما تلاش براي ماست مالي كردن اين دروغ و اينكه خبرنگار از موضوع اطلاع داشته و گزارش صوري بوده حتي مرغ پخته رو هم به خنده وادار مي‌كنه.

در گزارش ديشب، آقاي مديركل و معاونش راحت دراز كشيده بودند و به خون دادنشون افتخار مي‌كردند اما وقتي خبرنگار چسب رو از روي دست اونها برداشت، معلوم شد كه خالي بندي بوده و اصلا سوزني به دست اين آقايون جان بر كف فرو نرفته!

 

خواب عطا

براي چندمين بار خواب عطا افشاري رو ديدم. با حالتي سر حال و خندان و خوش تيپ. مي‌گفت جام خيلي خوبه، يه خونه شيك دارم و هر جا بخوام برم با سرويس ويژه ميان دنبالم. كلي همديگه رو بغل كرديم و شروع كرد به مزه پروني‌هاي هميشگي خودش. خلاصه اينكه از اوضاع اون دنيا خيلي راضي و خوشحال بود. مي‌گفت دستت درد نكنه كه ديشب ياد من كردي.

دفعه قبل هم ديدمش گفت توي مجلس ختم پيش تك ك دوستان نشستم و باهاشون احوالپرسي كردم و كلي براشون جوك گفتم. بيرون مسجد هم توي حلقه شما بودم كه داشتيد درباره من خاطره مي‌گفتيد و مي‌خنديديد. دست همتون درد نكنه.

يه بار ديگه هم توي يه برنامه ديدمش كه سر حال و خندان بود. البته ديشب تار هم مي‌زد!

خدا رحمتش كنه.